Dixieland i Dukes — wyjaśnienie

Gdzie narodził się jazz

Jazz kształtował się w społecznościach afroamerykańskich Nowego Orleanu od ostatnich dekad XIX wieku po wczesne lata XX stulecia. Czerpał z bluesa i ragtime'u, z europejskiej harmonii i afrykańskiego rytmu, a także z negro spirituals, hymnów, marszów, piosenek wodewilowych i melodii tanecznych. Sam styl nowoorleański wyłonił się na początku lat 10. XX wieku, gdy muzycy połączyli marsze orkiestr dętych, francuskie kadryle, ragtime i blues w brzmienie zespołowe, w którym kilka linii melodycznych improwizowano jednocześnie.

Orkiestry dęte i pogrzeby

Wielu pierwszych jazzmanów grywało w barach w pobliżu Basin Street. Orkiestry marszowe przygrywały także na uroczystych pogrzebach, które z czasem zaczęto nazywać pogrzebami jazzowymi, a ich blacha, bębny i stroiki stały się podstawowymi instrumentami nowej muzyki. Kornetysta Buddy Bolden grał w mieście około 1900 roku, choć nie zachowało się żadne jego nagranie. Louis Armstrong stawiał pierwsze kroki w tej samej dzielnicy, zanim zdobył sławę w Chicago.

Co oznacza Dixieland

Dixieland, nazywany także jazzem tradycyjnym lub hot jazzem, to styl oparty na muzyce, która rozwinęła się w Nowym Orleanie na początku XX wieku. Nazwy tej po raz pierwszy użyto w odniesieniu do Original Dixieland Jass Band, którego wczesne nagrania pomogły rozpowszechnić ten styl. Zwolennicy odrodzenia jazzu tradycyjnego stosowali ten termin wobec wczesnego jazzu w latach 40. i 50. XX wieku, a niektórzy młodsi czarnoskórzy muzycy odrzucali to odrodzenie, częściowo z powodu skojarzeń nazwy z prawami Jima Crowa.

Jak gra zespół

Standardowy zespół dixielandowy prowadzi sekcja frontowa złożona z trąbki lub kornetu, puzonu i klarnetu. Sekcję rytmiczną tworzą co najmniej dwa z następujących instrumentów: gitara lub banjo, kontrabas lub tuba, fortepian i perkusja. Charakterystyczne brzmienie pojawia się, gdy jeden instrument — zwykle trąbka — gra melodię, a pozostałe improwizują wokół niej. Efektem jest faktura polifoniczna, odmienna od zapisanych aranżacji big bandu, a najlepszym sposobem, by ją usłyszeć, jest śledzenie po kolei poszczególnych instrumentów.

Na co zwrócić uwagę

Dixieland opiera się na zbiorowej improwizacji — polifonicznej fakturze, w której kilka linii melodycznych brzmi jednocześnie, i dlatego sprawia wrażenie żywiołowej i radosnej. Wikipedia przeciwstawia ją zapisanym aranżacjom big bandów ery swingu oraz bebopowi, w którym melodia jest krótko przedstawiona, a większość utworu stanowi improwizacja. Śledź trąbkę, by uchwycić melodię, klarnet — by usłyszeć zdobienia nad nią, a puzon — by wychwycić basowe ślizgi pod spodem. Bilet określa tę muzykę jako jazz nowoorleański w stylu swingowym.

The Dukes of Dixieland

The Dukes of Dixieland to nowoorleański zespół odrodzenia dixielandu, założony w 1948 roku przez braci Frank i Fred Assunto oraz ich ojca. Odrodzenie dixielandu pod koniec lat 40. i w latach 50. XX wieku było dziełem zespołu braci Assunto. Grupa nagrywała z Louisem Armstrongiem, a jej gospelowy album Gloryland był nominowany do nagrody Grammy. Bilet określa zespół jako nominowany do Grammy. Od chwili założenia nazwę nosiło kilka składów, a historię zespołu przedstawiono na Wikipedii.

Zespół na statku

Chronologia firmy parowcowej odnotowuje, że The Dukes of Dixieland zostali stałym zespołem jej rejsów jazzowych z kolacją w 1994 roku i nadal bawią gości podczas rejsów jazzowych z kolacją oraz prywatnych czarterów. Ich skład zmieniał się wielokrotnie przez dziesięciolecia. Muzycy, których usłyszysz podczas swojego wieczoru, mogą więc różnić się od tych z wcześniejszych nagrań — traktuj nazwę jako tradycję zespołu, a nie stałą listę wykonawców.

Słuchanie podczas rejsu

Podczas wieczornego rejsu zespół gra na żywo, gdy statek jest w drodze, z miejscami do siedzenia wewnątrz i na świeżym powietrzu. Na pokładzie sprzedawane są koktajle, piwo i wino. W dziennym rejsie firmy występuje inny zespół, Steamboat Stompers, jeśli chcesz posłuchać drugiej grupy. Wsłuchaj się w to, jak pierwsza linia wymienia się melodią i wije wokół niej — to serce tego stylu.

Czytaj dalej: Rejs jazzowy parowcem: jak dokonać wyboru